Schönramer Filz, Beieren

schönramer filz

Schönramer Filz is de naam van een belangrijk veenlandschap met een natuurlijk bosreservaat. Een wandeling geschikt voor jong en oud. Beieren biedt variatie in natuur om te wandelen.

De officiële route is 3,4 kilometer. Ongeveer een uur wandelen. Geen noemenswaardig hoogteverschil. Op een deel van het pad is schors de ondergrond.

Wandelen in Beieren

“De heidewandeling” begint al bij de parkeerplaats (langs de weg s2103=Laufenerstrasse,  gratis en royaal) “Heidewanderung”. Vanaf de parkeerplaats leidt een pad je door het gebied. Je kan zowel links als rechtsom wandelen. Het is van beide kanten bewegwijzerd.

Het pad voert je langs verschillende voormalige venen. Op diverse informatieborden word je geïnformeerd over de verschillende fasen van de renaturalisatie van oude venen (ontginning, herbevochtiging, hoogveenontwikkelingen en over het veen, zijn bewogen geschiedenis als (werk)kamp. En ook welke planten en dieren je kan zien. De teksten worden ondersteunt door foto’s.

Het pad gaat langs gerooide gebieden met bergdennen en dennenbossen. Nog grotendeels intact gebleven overblijfselen van de oorspronkelijk 500 hectare grote Schönramer Filz, die niet bebost was. Langs jongere heidebossen en het centrale hoogveengebied leidt. Over een bosweg kom je bij de “Großer Moorsee”. Deze watermassa kwam oorspronkelijk niet in de natuur voor, maar werd kunstmatig gecreëerd in een grote turfwinningsput.

Heidevelden in Beieren

Er zijn stukken met grote heidevelden. Ik liep er in Februari. In de winter. Een verrassend natuurgebied. Ga hier wandelen wanneer de heide bloeit. Een zee van paars. Ongetwijfeld fantastisch mooi. De heide op zijn best.

De bewegwijzerde route is slechts 3,4 kilometer. Met alle uitzichtpunten en informatieborden duurt het ongeveer een uur. Het gebied zelf is een stuk groter. Eenvoudig zou je de route na believen groter kunnen maken. De route is veelal ook geschikt voor fietsers.

Een stukje geschiedenis schönramer filz

De Schönramer Filz, die oorspronkelijk een oppervlakte van ca. 500 ha besloeg en in het geheel niet bebost was, is tegenwoordig een overgangsveen tot hoogveen, dat overwegend bedekt is met meerlagige, schaarse opstanden van dennen, sparren en zandberken. In het noorden zijn er boomvrije gebieden waar moerasbosbessen, veenbessen en veenbessen goed gedijen. Hier groeien ook bergdennen in de vorm van losse velden. Naar het zuidoosten toe gaat de overgangsveenvegetatie voortdurend over in een kale vlakke veenformatie. In het noordoostelijke deel ligt het natuurreservaat Schönramer Filz.

Filz is de Beierse term voor veen. Tot 1850 was het nog een intact hoogveen, daarna werd het gebied systematisch gedraineerd. Tot 2000 turfgravers haalden van 1933 tot 1951 hun geld uit het drooggevallen gebied. In 1988 besloot het Beierse parlement een einde te maken aan het turfsteken op staatsterreinen en de Schönramer Filz te vernaturaliseren.

Het barakkenkamp in Schönramer Filz

Reeds in de jaren 1920 werd in de Schönramer Filz turf mechanisch gewonnen. In 1935 en 1936 werd hier één van de talrijke kampen van de Rijksarbeidsdienst (RAD) gebouwd, dat tot ongeveer 1940 als zodanig in gebruik was. Hier werden 18- tot 25-jarigen ondergebracht, die hun in 1935 ingevoerde dienstplicht van zes maanden moesten vervullen. De militaire oefening daar diende om hen voor te bereiden op de toekomstige oorlogsinspanning.

Het kamp besloeg een totale oppervlakte van ongeveer 25.000 m². Tot na het begin van de oorlog waren hier tot 200 arbeiders werkzaam bij de regulering van de Sur, de ontwatering van het veen en bij het turfsteken. Daarna stond het kamp leeg tot 1944.

Van 1944 tot 1945 werd de barak gebruikt als isolatiekamp voor dwangarbeiders die aan tuberculose leden. Vanaf februari 1946 diende het als vluchtelingenkamp. Na 1950 werden de gebouwen gesloopt. De laatste barakken werden gesloopt in het begin van de jaren 1970.

Extra tip voor deze wandeling

Heb je nog tijd?

Ten noordoosten van de parkeerplaats en de geasfalteerde weg staat het gedenkteken “Oekraïense Begraafplaats”. Hier liggen 53 overleden Oekraïense burgerarbeiders begraven, alsmede een burgerarbeider van Griekse afkomst en een onbekende persoon, die allen dwangarbeid moesten verrichten in de wapenindustrie tijdens de nazi-tijd en aan tuberculose stierven in het isolatiekamp Schönramer Filz. Het jongste slachtoffer dat hier begraven werd was slechts 14 jaar oud.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Geef een antwoord