Höglwörthersee en klooster Höglwörth

Höglwörth

Höglwörthersee met zijn gelijknamige klooster Höglwörth. Een heerlijke pittoreske plek in Beieren. Een klein idylisch meertje tussen de bergen met een klooster. Wat meer kan je verlangen? Het is een van de warmste meren in Beieren.

Mijn favoriete wandelroute vanuit Teisendorf. Routenummer 5 vanaf het gemeentehuis. In totaal is de route 13 kilometer lang. Tijdduur ruim 3 uur maar dat komt vooral ook omdat je veel zult stoppen om te genieten. De route is zeer goed bewegwijzerd. Er zit wel hoogteverschil in de route. Door de verschillende ondergronden is het niet geschikt voor rolstoelen. Tevens is er een mooie mountainbike route.

Waarom Höglwörth mijn favoriete wandeling is?

Een lekkere afwisselende route. Door weilanden, velden, stukje bos, een klim, prachtige vergezichten. En dan het prachtige uitzicht op het meer met zijn klooster en kerk. Het meer is in elk jaargetijde prachtig.

Bij de officiële route zit een rondje om het meer lopen er niet bij in. Echter is die zeker de moeite waard. Qua tijd zal het ongeveer 35 minuten wandelen zijn. Ongeveer 2,5 km het meertje rond. Vanaf de overzijde van het meer heb je een fantastisch uitzicht op het klooster en de kerk. Prachtig weerspiegelt het klooster op het schone water. En dan nog de bergen erbij. Het plaatje is compleet.

Is mij de route te lang. Of heb ik minder energie. Dan rijd ik naar het meer en loop ik een rondje om het meer. Of net als vele andere bezoekers loop ik het meer een keer rechts om en een keer links om. Twee keer genieten en toch beweging. Je komt ook over een bruggetje. Het water van de beek komt uit de bergen en voed het meer.

In de winter kan je schaatsen op het meer. Er is een restaurant voor de ingang van het klooster en de kerk. Kloserwirt. Hier kan je zowel fijn binnen als buiten eten. De menukaart is divers met veel gerechten uit de streek.

Lekker zwemmen in de zomer

In de zomer kan je zwemmen in het meer. Het meer is niet groot en diep zodat het water zeer snel aangenaam. Er is een officiële zwemplek met kiosk en voorzieningen. Je hebt daar toiletten, douches, omkleedcabines, trapjes. Er is een afgezet ondiep deel voor kinderen. Zelfs nog een paar stoelen en parasols. Parkeren kan bij Wirtschaft Klosterwirt en is ook gratis.

Höglwörthersee

Vanuit Teisendorf is er tegenwoordig een redelijke nieuwe route die een heel stuk de wandelroute 5 overlapt. Wieningerbierwanderweg. Deze route is ook goed bewegwijzerd Een donkergroen bord. Onderweg staan informatieborden over het brouwen van het bier van a t/m z. De bierbrouwerij geeft ook leuke rondleidingen in hun brouwerij. Zeer zeker aan te raden om daar aan deel te nemen. Aanmelden kan via de https://wieninger.de/brauerei/brauerei-erleben/biererlebnis-tour

De geschiedenis van de plek

Reeds in de vroege Middeleeuwen was hier een Benedictijner missiepost. Het kasteelachtige kloostergebouw met de kerk, waarvan de architectonische geschiedenis zich uitstrekt van de romaanse periode tot de late rococotijd, bevindt zich op het gelijknamige schiereiland, dat een eiland was totdat het in de moderne tijd verzandde. Wörth is de oude naam voor eiland. Het meer van Höglwörth is ontstaan toen de Saalachgletsjer 10.000 jaar geleden smolt. Het voormalige Augustijner kanunnikenklooster was het kleinste en armste in het prinsbisdom Salzburg en ook het enige in Beieren dat gespaard bleef van secularisatie.

Het was een tijd waarin de mensen zich afkeerden van religieuze waarden en religie en zich richtten op het seculiere. Stichters en stichters zijn niet gedocumenteerd, maar onderzoek gaat ervan uit dat tussen 1122 en 1128 aartsbisschop Konrad van Salzburg of de graven van Plain (Maria Plain zu Salzburg) ernaar vernoemd kunnen worden. In deze periode werden ook communiteiten van deze gereformeerde orde gesticht in Bad Reichenhall St. Zeno, Berchtesgaden en in het nabijgelegen domkapittel van Salzburg. Tot 1810 viel het klooster onder het vorstendom Salzburg en daarna onder het koninkrijk Beieren. In 1817 gelastte de toenmalige provoost van het klooster zelf de ontbinding ervan. Het bos, dat eigendom was van het klooster, ging naar de staat en wordt nu gebruikt door de zoutziederij van Bad Reichenhall. Het klooster werd in 1821 gekocht door de bierbrouwersfamilie Wieninger en is sindsdien in particulier bezit.

ReizenReizen

Geef een antwoord