einzelgänger met een grote behoefte

een einzelgänger met een grote behoefte aan sociale contacten

Voel jij je nooit alleen? Gelukkig kan ik heel goed alleen zijn. Sterker nog. Ik denk dat ik te goed alleen kan zijn. Dat kan best lastig zijn. Zowel voor anderen als ook voor mijzelf. Ooit las ik de zin: Ik ben een einzelgänger met een grote behoefte aan sociale contacten. En dat is een goede samenvatting van wie ik ben.

Ik begrijp zeker de voordelen van met iemand samen reizen. De kosten zijn lager. De kans op andere dingen ervaren of doen omdat de ander andere interesses heeft is groot. Dat laatste vind ik het interessantste. Meer beleven en ervaren in het leven. Uit mijn comfort zone gaan. En dat gaat alleen toch een stukje lastiger. Met iemand die iets anders superleuk of interessant lijkt ga je toch sneller mee.

Zo was ik onlangs twee dagen op rij gekleed in een wetsuit. Nou die tweede dag moest ik er zeker nog harder om lachen dan de eerste dag. Zo van. Wat is er hier gebeurt c.q. misgegaan dat ik nu alweer een wetsuit aan heb. Bij een wetsuit denk ik toch snel aan activiteiten die boven mijn sportieve interesse gaan. Water vind ik prima. Koud water is ook nog te doen. Maar super sportief zijn heeft nu niet echt mijn voorkeur. Het voordeel van water is toch ook dat ik mij zo soepel en licht kan bewegen. Voorgaande is een feit maar niet de hoofdreden waarom ik van water houd.

Er zijn denk ik erg weinig mensen die dezelfde levensstijl als ik kiezen

Of mensen die dezelfde landen en plekken willen bezoeken. Of mensen met een soort gelijke interesse waardoor je uitgaven redelijk gelijk opgaan. Ik kies er echter ook voor om toch ook een stuk comfort te houden in mijn leven. Een schoon bed en een schone douche en toilet zijn in principe niet onderhandelbaar.

Ik zeg in principe. Er waren bestemmingen met andere omstandigheden. Ik ben namelijk niet het type dat van kamperen houdt. Snel vind ik het toch zeer behelpen. Echter op tropische eilanden is er minder te krijgen. Gelukkig vind ik op blote voeten lopen heerlijk. Dus zet mij op een tropisch eiland. Geef mij een bed in een hut met kieren in de wand. Laat mij over het zand naar een toilet lopen wat vaker niet dan wel schoon en beschikbaar is. Zet mij in een krappe douchecabine waar ik mij nauwelijks kan bewegen. En ik ben er zeer gelukkig. Begrijp mij niet verkeerd. Voor een paar dagen. Ik zou er niet willen wonen. Maar een paar nachten overleef ik met 2 vingers in de neus.

Hetzelfde geldt bijna voor een prachtige overnachting in de natuur. En dan echt in de natuur. Olielamp. Ook buiten naar het toilet en douche. Voor mij komt het dichter bij kamperen zonder tent. Ook prima in de natuur. Maar dan is 2 tot 3 nachten wel het maximum.

Ik dwaal weer af

Zoals je leest springen mijn gedachten van de hak op de tak. Zo werkt mijn hoofd. Dus nee ik voel mij niet eenzaam of alleen. Het leven als reiziger vergt veel plannen en bedenken. Veel dingen reserveren. Vervolgens ben ik vaak de hele dag op pad om de omgevingen te ontdekken en ervaren. En reisdagen zijn vaak erg lang.

Ik ga meestal rond 23:00 uur naar bed. Zonder wekker ben ik dan tussen 7 en 8 uur wakker. Douchen en ontbijten. En dan kan de dag beginnen. Ik begin mijn dag op mijn natuurlijke wekker. Ik hoef met niemand een tijd af te spreken. Ga ik op eigen houtje iets doen of ontdekken dan kan ik er zolang blijven als ik wil. Gaat het lekker en soepel dan gooi ik er misschien nog wel een extra museum of langere wandeling in. Maar heb ik geen zin. Of het regent of het is te warm. Dan plof ik ergens neer en ga verder met mijn boek lezen. Altijd heb ik mijn e-reader bij mij. Een e-reader is een van de betere uitvindingen voor reizigers.

De vrijheid om te gaan en staan waar ik wil. Om te doen wat ik wil. Om zelf te kiezen of iets mijn geld en/of tijd waard is. Die vrijheid vind ik fijn.

Ik ben nooit eenzaam. Vervelen doe ik mij wel eens. Maar dan is het meer het vervelen omdat ik geen puf heb om maar iets te doen. Want ik heb altijd keus. Ik kan gaan lezen. Ik kan op de laptop een serie of film gaan kijken. Ik kan naar de gemeenschapsruimte gaan. Ik kan gaan wandelen. Ik kan mijn reis verder plannen. Ik kan een blog schrijven. Ik kan een video bewerken. Etc. etc.

Zijn er dingen die ik alleen niet doe omdat het niet gezellig is?

Zeker, Ik ben dol op achtbanen. Echter alleen naar een pretpark gaan lijkt mij niets aan. Op meerdere plekken was ik bij een attractiepark. Alleen een wijnproeverij doen leek mij ook niet gezellig. Oh zeker mocht ik mij aansluiten bij anderen. Maar is toch dat anders. Het was ook pas 11 uur in de ochtend. En in de Verenigde Staten was het mijn eerste dag in de huurauto. Leek mij niet zo verstandig.

Genoeg te zien en te doen of ik nu op reis ben of in Nederland. Alles is voer voor een video en/of blog. Gewoon door ergens te zijn.

Hoe reis jij het liefst?

Liefs

Sabine

Computer

4 gedachten over “einzelgänger met een grote behoefte”

  1. I have the same thoughts, I love discovering new placres, foods and cultures.
    I don’t mind sleeping rough sometimes, either.
    The only difference is, I don’t care for rollercoasters much 😛.

    I love reading your blog, Sabine 🧡.

Geef een antwoord